Blog

You’ve got to stop and smell the roses.

Wakker worden van een oorverdovend muzikaal ochtendconcert van allerlei verschillende speciale vogelroepjes, maar vooral de Rode Kardinaal zangvogels die buiten mijn slaapkamerraam zo prachtig de dag aankondigen. It’s a new day! En alleen dat al, het feit dat we een nieuwe dag mogen beleven van dit prachtige avontuur. Het geluk is overal om ons heen en zit hem, heel cliché vanzelfsprekend, in de kleine dingen. Gek genoeg zijn het vaak de dingen die ons niet bevallen die we met elkaar delen. Maar zomaar eens een opsomming geven van de zaken waar je heel blij van wordt is een uitstekende manier om je leven eens door een blij roze bril te bekijken…


Nu we inmiddels al bijna twee jaar voor mijn Luchtmachter’s werk in Washington DC wonen, en ik tot op heden geen eenduidig antwoord vond op mijn (werk-gerelateerde) vragen, werd het tijd voor een blog. Mijn laatste blog werd daarmee een publieke zoektocht naar antwoorden over ‘werken in het buitenland’. Daar werd ik (nog) niet heel blij van. Een oud-begeleider van mij zei altijd: alles waar je energie in stopt, dat groeit. Een risico van het schrijven van de bewuste blog was dat mijn negativiteit zou groeien. Kort daarna had ik echter ineens heel veel positieve input, opties, antwoorden, en inmiddels is er heel veel in werking gezet. Zo ook ik! Maar na mijn laatste blog over wat ik mis of zelfs lastig vind hier in DC, vond ik het dus hoog tijd om eens te delen wat ik allemaal geweldig vind aan ons avontuur en wat ik nooit had willen missen!

We zijn als gezin zo ongelofelijk veel naar elkaar toe gegroeid.

Het grootste geluk van onze ‘uitzending’ naar Amerika, met stip op nummer 1, is dat we als gezin zo ongelofelijk veel naar elkaar toe zijn gegroeid. Samen door zo’n proces heengaan, met alle bijbehorende emoties en moeilijkheden, uitdagingen en prachtige ervaringen, het is ongelofelijke rijkdom. Meer dan ooit vertrouw ik op ons als team, vertrouw ik erop dat wij met elkaar drempels kunnen slechten, moeilijkheden kunnen overwinnen en obstakels kunnen pareren. Dit avontuur leerde onze kinderen dat je soms ‘discomfort and uncertainty’ moet tolereren en het leerde ons als ouders om onze kinderen voor te bereiden op het pad dat ze (gaan) afleggen, in plaats van het pad klaarmaken voor onze kinderen.

Deze woorden kreeg ik gisteren in mijn schoot geworpen tijdens een door de ouderraad georganiseerde koffieochtend voor ouders, na drop-off meteen om 08:15u. De ouderraad nodigde psycholoog dr. Heather Tedesco uit om ouders mee te nemen in problematiek rond ‘anxiety and stress in kids’. Een heerlijk uur vol anekdotes uit haar praktijk, tips and trics, literatuur, informatie en handvatten. Grappig en scherp sprak ze over de drie psychologische basisbehoeften van de mens: competentie, relatie en autonomie. Ze borduurde voort op denkers als Carol Dweck (fixed/growth mindset), Brené Brown. Maar vooral ook haar gebruik van de beroemde ‘The man in the arena’ speech van Theodore Roosevelt zette me aan het denken.

Wat een geluk, om dit leven hier op dit moment te mogen leven. Om dit soort inspirerende koffieochtenden mee te pakken die mij de handvatten bieden om ‘anxiety’ te lijf te gaan, om mijzelf te ontwikkelen. Wat een geluk om onze kinderen deze school te mogen meegeven. Hen zo’n enorme rijke leerschool te kunnen bieden deze jaren. Ze komen straks terug in Nederland met zoveel wijsheid, spreken en schrijven drie talen maar kunnen bovenal uit ervaring vertellen dat je moeilijkheden kunt overwinnen, dat het het waard is om in de arena te staan, to dare greatly! The price is high, the reward is great.

Elke dag hier heeft zo zijn eigen uitdagingen, heck, het leven hier heeft zijn uitdagingen, ver weg van familie.

Maar elke dag ben ik bovenal ongelofelijk dankbaar voor wat we beleven, leren, ontdekken. Het heerlijke huis waar we in mogen wonen! Hoe prachtig het voorjaar hier is. De bomenpracht, de bloesem, de natuur. Hoe groots deze omgeving is. Hoeveel er te doen is, van prachtige concerten (zo ongeveer in onze achtertuin) bij Wolftrap tot sportieve events tot educatieve events tot sociale events! Hoeveel er te zien is, alle roadtrips die we al maakten en die we nog gaan maken de komende tijd. Hoe geweldig ik het vind om mijzelf te hebben kunnen herontdekken in de chaotische wirwar van werk, kinderen, opvoeden, het leven. Ik heb geleerd dat het vrijheid biedt wanneer je loslaat, dat het werkelijk vrij voelt om niet langer gebonden te zijn aan 1 plek, aan 1 land, aan 1 cultuur. Ik heb geleerd hoe goed het leven is/kan zijn in Nederland, en hoe je dat pas écht ziet als je er niet bent. Ik heb geleerd hoeveel mijn kinderen aankunnen, hoe ik hen echt de wind niet uit de zeilen hoef te halen, hoef te beschermen, hoe zij het zelf toch echt wel redden. Hoe mijn liefde voor mijn man alleen maar is gegroeid sinds we hier zijn geland, onze relatie wordt alleen maar meer, beter, sterker. Hoe we elkaar nog meer zijn gaan waarderen door de uitdagingen waarvoor we kwamen te staan. Hoe we samen leerden, ons afzonderlijk van elkaar en ook samen door-ontwikkelden. Hoe bijzonder ik het vind dat ik (wij) zulke lieve vriendinnen, vrienden en fijne hechte nieuwe vriendschappen heb(ben) kunnen sluiten.

Daar kan menig groep acht musical nog een stevig puntje aan zuigen.

Over een week mag Rocco zijn ‘grade two play’ opvoeren met zijn klas. Hun basisschool heeft kunst en cultuur hoog in het vaandel, en jaarlijks – vanaf Kindergarten (Elle mag over een maand met haar klas een (Frans) play opvoeren, La poule Maboule!) – produceert iedere klas een eigen toneelstuk. En niet zomaar eentje. Daar kan menig groep acht musical nog een stevig puntje aan zuigen. Ik herinner me dat ik, toen we hier net woonden, onverwacht The Lion King zag, door grade three (groep 5). Fenomenaal. Ontroerd keek ik ernaar, zó knap. Een lang verhaal kort… over een week mag Rocco’s groep het toneelstuk opvoeren: It’s a jungle out there. De moraal van het verhaal, en de tekst die Rocco als Eduardo the Elephant mag citeren:

“You’ve got to stop and smell the roses. You have to learn to appreciate the things around you, to realize that there are things in life that are more important than money, clothes, or being popular.”

It’s a jungle out there people! Vergeet niet te luisteren naar de prachtige ochtendconcerten die we al te vaak voor lief nemen, of niet eens meer horen omdat we zo druk zijn… stop, smell and love the roses.


En of Lies het goed in de gaten heeft! Genieten zit ‘m in kleine dingen. Fluitende vogels, de zon op je toet, je lippen die het schuim raken van het eerste biertje weer op het terras. We kunnen ons soms zo verliezen in de hectiek van de dag. Daarom, weer of geen weer, naar buiten dit weekend, zuig de longen vol met frisse lucht, sluit je ogen en… geniet gewoon even. Leuk als je hieronder je reactie achterlaat.

LiesYou’ve got to stop and smell the roses.

6 comments

Join the conversation
  • Tryntsje - 26 april 2019 reply

    He Lies! Bij de vorige blog van mij zei jij dat je dezelfde gevoelens had. Nou… nu is t andersom! Ik zou hier ook net een blog over schrijven! We volgen elkaar op. Met onze emoties, gedachtes en bezigheden! Leuk om weer te lezen!

    Lies - 26 april 2019 reply

    Haha, echt he Tryntsje! We gaan ook allemaal door diezelfde rollercoaster. En dat is echt een iteratief proces. De ups en downs wisselen elkaar af, het staat niet vaak stil! Maar het is inderdaad leuk om te lezen dat we elkaars processen zo herkennen. Ik hoop dat jullie goed gaan. Binnenkort weer verhuizen?! Aargh…. succes!

  • Esther - 28 april 2019 reply

    Mooie blog! En je hebt me nieuwsgierig gemaakt naar de ontwikkelingen op werkgebied… komt dat in een volgende blog? 😉
    Lekker door gaan met het ruiken aan de rozen, doe je goed!

    Lies - 29 april 2019 reply

    Ja, ik zit even middenin allerlei onduidelijkheid, maar hopelijk snel wat meer te vertellen… 🙂
    Dank voor je reactie!

  • Els van Maanen - 4 mei 2019 reply

    Prachtig geschreven Lies!
    Ik kijk uit naar ons avontuur en na het lezen van jouw mooie woorden nog meer!
    Wat een fantastische kans krijgen wij toch.

    Lies - 4 mei 2019 reply

    Ja, zo is het echt Els. Wij kijken uit naar jullie komst! 🙂

Laat een reactie achter op Lies Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *